Konstanty Gebert o sytuacji w Izraelu i na Bliskim Wschodzie

O sytuacji w Izraelu i na Bliskim Wschodzie.

Książek pokój z widokiem na wojnę, historia Izraela oraz ostateczne rozwiązania ludobójcy i ich dzieło.

Proponuję, żebyśmy zaczęli, panie redaktorze, od Izraela i od tego, co się w Izraelu dzieje.

Zdarzenie z południowego Libanu, kiedy izraelski żołnierz zniszczył figurę Jezusa na krzyżu.

Co dzieje się ze społeczeństwem izraelskim?

I z całą pewnością jest to jeden z rezultatów szoku, jaki Izrael przeżył po ataku Hamasu 7 października.

Rzecz w tym, że służby izraelskie nie palą się do tego, by interweniować, jeżeli sprawa nie została nagłośniona.

I ja nie mam cienia wątpliwości, że przedstawiciele władz izraelskich, że przeprosili za ten incydent, są nim szczerze zawstydzeni.

Z jednej strony takiego wycofania się, zamknięcia się w sobie na skutek ataku Hamasu i bardzo wrogiej reakcji świata na izraelską reakcję na ten atak.

Wiemy, że Izraelska Prokuratura Wojskowa toczy prawie 80 postępowań w sprawie możliwych zbrodni wojennych w Gazie, no ale żadne nie zakończyło się w sądzie.

Przed tym armia izraelska ostrzegała.

W związku z tym chciałem pana zapytać, czy pan dostrzega w Izraelu radykalizację, bo ona z mojego punktu widzenia jest oczywista, jeśli mówimy o nastrojach i czy ta radykalizacja

Mówi się o tym, że Izrael staje się hegemonem Bliskiego Wschodu.

Widać wyraźnie, że Izrael czuje się coraz mocniejszy, więc być może ten

To, co jest interesujące, to jest to, że najwyraźniej rząd izraelski nie zamierza z tym walczyć, nie postrzega w tym zagrożenia.

I to jest rzeczywiście bardzo zła wiadomość dla wszystkich tych, którzy mogą napotkać na swojej drodze izraelskich funkcjonariuszy.

Jest to bardzo zła wiadomość dla samego Izraela oczywiście.

Co do tego, że Izrael jest hegemonem.

Izrael jest w tej chwili na Bliskim Wschodzie niewątpliwie największą potęgą wojskową.

Wcześniej takie poczucie nieograniczonej mocy sprawczej Izraelczycy mieli po nieoczekiwanym zwycięstwie w wojnie sześciodniowej w 67 roku, kiedy pokonali trzy armie arabskie.

odnieśli niebywałe zwycięstwo i to zwycięstwo im przyćmiło zdrowy rozum, czego konsekwencją w 7 lat później była wojna Jom Kipur, której Izrael się nie spodziewał, ponieważ sztab Armii Izraelskiej zakładał, że skoro nie ma takiej kombinacji sił wojskowych na Bliskim Wschodzie, która mogłaby pokonać Armię Izraelską, no to wojny nie będzie.

I w rezultacie wojna Joim Kipur na początku wyglądała jak katastrofalna klęska Izraela.

Podobne zadufanie sprawiło, że Izrael zlekceważył niemal dokładnie co do dnia w pół wieku później hamasowskie zagrożenie z gazy, co zaowocowało rzezią z 7 października.

Izraelczycy obiektywnie mają prawo uważać, że są, nie licząc Turcji, największą potęgą militarną na Bliskim Wschodzie.

był ten szampan w rękach koalicjanta Benjamina Netanyahu i Tamira Ben-Gwira po tym, jak Izrael uchwalił zupełnie okrutne, bezprawne rozwiązanie ustawowe, które pozwala karą śmierci karać wewnątrz kraju Izrael palestyńczyków.