Kryzys w Czarnogórze, wybory w Serbii | Studio wschodnie

Właśnie te daty przedterminowych wyborów parlamentarnych były zawsze wybierane przez, no już teraz nie prezydenta, ale lidera SNS-u, Aleksandar Włócicia, w taki sposób, aby jak Bardziej zwiększyć to prawdopodobieństwo zwycięstwa, zwiększyć to prawdopodobieństwo zwycięstwa swojej partii. Natomiast w tym roku tak naprawdę było już wiadomo, że te wybory przedterminowe znowu zostaną rozpisane, ale władze tak naprawdę nie wiedziały, jaka data by była najlepsza dla ugrupowania rządzącego, aby te wybory rozpisać. Kalkulowano do ostatniego na pewno momentu nad najlepszym terminem, no ale wraz z toczącymi się tymi protestami ruchu studenckiego, tej jednak niezwykle napiętej sytuacji w państwie,

Natomiast to stanowisko zostało zmienione we wrześniu, kiedy to nie odbyła się debata, dyskusja w parlamencie nad wnioskiem największej partii opozycyjnej dotyczącym odwołania obecnego przewodniczącego parlamentu, Mandlicza. A kim właściwie jest Andrija Mandlicz? No bo to jest też bardzo ciekawa polityczna postać. On swego czasu przecież akcentował czy popierał, forsował takie bliskie relacje Czarnogóry z Serbią, co jakby o tyle oczywiste, że rozumiemy historię jak dzieliły się Bałkany czy dawne Jugosławia, prawda?

Takie osoby znalazły się w rządzie dopiero W obecnym rządzie, czyli od 2006 roku, kiedy Czarnogóra ogłosiła niepodległość. Zresztą, zdaje się, był przeciwny tej... W ogóle był przeciwny niepodległości. Czarnogóry uważał, że powinna ona być, pozostać częścią w ramach wspólnego państwa z Serbią. Był przeciwko członkostwu Czarnogóry w NATO. Opowiada się za członkostwem w Unii Europejskiej. I on wystartował w ostatnich też wyborach prezydenckich i to było ciekawe, ponieważ on w czasie swojej kampanii wyborczej zmienił się może nie o 180 stopni, ale w znaczący sposób, ponieważ zaczął kreować siebie jako polityka koncyliacyjnego, gotowego, aby osiągnąć porozumienie, aby jednak te podziały silne w społeczeństwie czarnogórskim łagodzić, czyli te podziały głównie między czarnogórcami i Serbami, czyli też osobami, które były za niepodległością Czarnogóry, a tymi, które były przeciw.

Natomiast to nie zmienia faktu, że te napięcia są, ale chciałem teraz jeszcze Panią Profesor zapytać o to, jak Mandlicz odpierał te zarzuty opozycji, jak się tłumaczył? On cały czas podkreśla, że te kondolencje to były kondolencje wysłane przez przewodniczącego partii i to dla rodziny. I on argumentuje, że wynika to z tradycji, z kultury czarnogórskiej, że składa się kondolencje rodzinie osoby zmarłej. Że jego kontolencje wcale nie oznaczają gloryfikacji Radka Mladicia ani innych zbrodniarzy wojennych.

Natomiast jego partner, z którym współpracował Milan Kneżywicz, lider drugiej takiej silnej proserbskiej partii, który jednak zdecydował się na opuszczenie koalicji rządowej, on już jednak nie ukrywa swoich zdecydowanie proserbskich sentymentów i wychwala Radka Mladicia, uważa go za bohatera. Choć nie pojawił się na pogrzebie w Belgradzie, na tyle można powiedzieć jednak odwagi mu nie starczyło, ale po jakimś czasie pojawił się na cmentarzu i zrobił sobie zdjęcie przy grobie Radka Bladzicia.