22: Tyler, the Creator – Igor
W 22. odcinku Płytkastu spotykamy się z jedną z najbarwniejszych i niejednoznacznych postaci muzyki ostatnich kilkunastu lat. Kiedy Tyler Okonma wchodził na wielką scenę w 2011 roku albumem "Goblin", był artystą co najmniej kontrowersyjnym, budzącym w części odbiorców oburzenie, a w innych przerażenie. Ledwie osiem lat później zaproponował bodaj pierwszą tak jawnie nieheteronormatywną płytę w historii mainstreamowego hip-hopu, bo tak chyba należy traktować album, który zgarnął "jedynkę" Billboardu, otrzymał Grammy i w którego tworzeniu brali udział m.in. Kanye West, Pharrell Williams czy Solange Knowles. Jednak "Igor" to o wiele więcej niż jego budząca wielkie emocje warstwa narracyjna - to również fantastycznie wysmakowany zestaw pod względem kompozycyjnym i aranżacyjnym. Czego staraliśmy się dowieść. 00:31:30 Igor's Theme 00:47:00 Earfquake 01:03:30 I Think 01:19:50 Running out of Time 01:32:50 New Magic Wand 01:44:00 A Boy Is a Gun 01:53:30 Puppet 02:03:40 What's Good 02:16:20 Gone, Gone / Thank You 02:31:10 I Don't Love You Anymore 02:38:15 Are We Still Friends? ------------ Nasze profile w social mediach: Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/ Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)
Can we still be friends? To chyba jeden z moich ulubionych jego utworów. Ale nie, nie, bo tu wjeżdża samplem inny luminarz lat 70-tych. Al Green z utworu Dream, z wydanego w 1977 roku The Bell Album. Nie wiem, na którym miejscu w rankingu płyty lat 70-tych redaktora Sajewicza znajdzie się ta płyta, ale wszystkich państwa odsyłam do tego rankingu, który Paweł publikuje na Facebooku. Bardzo powoli, ale skutecznie. Langsam abazicha. Bardzo dobry ranking, bardzo dużo dobrej roboty. Także sam się nie zareklamuję, więc ja to muszę zrobić. Ale dziękuję bardzo. Literacko fantastyczne to jest.
Może. Mnie najbardziej zaskoczyło miejsce intro na podium. No, każdego coś zaskoczyło. Podium to nie jest miejsce dla Inca, jakby nie było zajebiste, żeby ktoś moje Inca tak kurwa dobrze oceniał. Ha! Kochani, bardzo wam dziękuję. Musimy już kończyć. Musimy. To był Płytkast. Zanim zakończymy... Wasz sympatyczny podcast. Zanim zakończymy, polecamy jeszcze odwiedzenie naszego Facebooka i Instagrama i zostawienie tam łapki w górę oraz share'owanie naszego wspaniałego podcastu. Dziękujemy również wszystkim, którzy zaangażowali się w naszą aukcję na rzecz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy i doprowadzili ją do poziomu dla nas kosmicznego, bo aukcja zakończyła się kwotą 2600 złotych już wkrótce w Płytkaście. Odcinek wylicytowany przez zwycięzcę tej aukcji.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
odwiedzenie naszego Facebooka i Instagrama i zostawienie tam łapki w górę oraz share'owanie naszego wspaniałego podcastu
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„odwiedzenie naszego Facebooka i Instagrama i zostawienie tam łapki w górę oraz share'owanie naszego wspaniałego podcastu"
W 22. odcinku Płytkastu spotykamy się z jedną z najbarwniejszych i niejednoznacznych postaci muzyki ostatnich kilkunastu lat. Kiedy Tyler Okonma wchodził na wielką scenę w 2011 roku albumem "Goblin", był artystą co najmniej kontrowersyjnym, budzącym w części odbiorców oburzenie, a w innych przerażenie. Ledwie osiem lat później zaproponował bodaj pierwszą tak jawnie nieheteronormatywną płytę w historii mainstreamowego hip-hopu, bo tak chyba należy traktować album, który zgarnął "jedynkę" Billboardu, otrzymał Grammy i w którego tworzeniu brali udział m.in. Kanye West, Pharrell Williams czy Solange Knowles. Jednak "Igor" to o wiele więcej niż jego budząca wielkie emocje warstwa narracyjna - to również fantastycznie wysmakowany zestaw pod względem kompozycyjnym i aranżacyjnym. Czego staraliśmy się dowieść.
Igor's Theme
Earfquake
I Think
Running out of Time
New Magic Wand
A Boy Is a Gun
Puppet
What's Good
Gone, Gone / Thank You
I Don't Love You Anymore
Are We Still Friends?
------------
Nasze profile w social mediach:
Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast
Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/
Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic
Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel
Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)