Felieton Tomasza Olbratowskiego: Orędzie Show

Następnie przedstawić kandydatów, chociaż trzech. Później werble, tusz, mógł być z tego długopisu. No i na przykład wchodzi pani Krystyna Pawłowicz, jaka upoważna hostessa wręcza kopertę i pan prezydent zagląda do koperty i mówi, ja już wiem, a państwo? Tu zawieszenie głosu i dalej. And the winner is... Drugie zawieszenie. Ale zanim poznamy nowego premiera, zaśpiewam Maryla Radowicz, Pani Marylu prosimy. I śpiew, ale to już było i nie wróci więcej. No nie no, może inna piosenka, bo ten tekst to taka byłaby trochę aluzja polityczna, nie na miejscu, prawda? Jakieś lokowanie produktu zrobić na Bultyłka na przykład. No i oznajmić, że ogłoszenie kto utworzył, że on nastąpi po reklamach. I rzeczywiście po reklamach nastąpiłby.