NIC O DUSZY! A IMIGRANT „BRZYDKO SIĘ BAWI” W POLSCE | SPRAWKI RANO

Witam Cię, człowieku rozumny. Nazywam się Dawid Mysior, to jest program SPRAWKI OKIEN KATOLIKA RANO. Jest poniedziałek, 7 września. Dziś przypada wspomnienie błogosławionego Melchiora Grodzieckiego, męczennika, święto trzeciej klasy. Zanim, mój drogi słuchaczu, przejdziemy do omówienia Sprawek z Polski, ze Świata i z Kościoła, zapraszam Cię do odmówienia Hymnu z Prymy. Gdy już wzeszła gwiazda światła, kornie prośmy Boga, by w czynnościach dziennych zachował nas od szkody. Niech powściąga Niech miarkuje język, by nie rozbrzmiewała groza waśni. Niech życzliwie chroni wzrok nasz, by nie poił się próżnością. Niech czyste będzie wnętrze serca i niech odstąpi nierozum. Niechaj hardość ciała skruszy skąpość napoju i pokarmu.

Jego twórczość, zamiast sięgać po sztuczną inteligencję, sięgnął po czyjeś prawdziwe dziecko. Będziemy więc obserwować co w tej sprawie i jak szybko zrobi Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych. I to mój drogi słuchaczu tyle, jeżeli chodzi o wybraną na dzisiaj sprawkę ze świata. Zanim przejdziemy do tej z kościoła, kolejna sprawka to krótka katechizmu dawka. Katechizm religii katolickiej w opracowaniu księdza Wawrzyńca Pilszaka, zatwierdzony przez świętego biskupa Józefa Sebastiana Pelczara. Kontynuacja rozdziału 2. O składzie apostolskim. Paragraf 11. O pierwszych ludziach i o ich upadku.

Bóg dał ludziom duszę nieśmiertelną, rozumem i wolną wolą obdarzoną. Pytanie dziewięćdziesiąte dziewiąte. Co to są dary nadprzyrodzone? Od tego miejsca, jeżeli Pan Bóg pozwoli, zaczniemy, mój drogi słuchacz, jutro. SPRAWKI OKIEM KATOLIKA RANO codziennie w dni robocze od szóstej rano. Teraz przechodzimy do wybranej na dzisiaj sprawki z kościoła. Watykan i cały kościół. W środę 2 września podczas audiencji generalnej poświęconej ogłoszonej na Soborze Watykańskim II Konstytucji Duszpasterskiej Gaudium et Spes, papież Leon XIV przypomniał, że Jan XXIII w swoim otwierającym

Ludzie faktycznie giną na wojnach. W wielu miejscach naprawdę cierpią ubóstwo. Są też wyzyskiwani przez podatki na przyszłość planety. Można by więc chyba powiedzieć, że owi wspomniani przez papieża Jana XXIII prorocy zagłady, gdyby w istocie wieszczyli oni zły stan świata, to mieli rację, bo rzeczywistość dziś nie wygląda na zbyt szczęśliwą. Tymczasem, mój drogi słuchaczu, uwaga, uwaga, z kontekstu tamtej wypowiedzi Z wypowiedzi papieża Jana XXIII, jak i z licznych opracowań, wynika, że papież mówił o gorliwych katolikach, a szczególnie o środowiskach kościelnych i hierarchach, patrzących bardzo pesymistycznie na ówczesny kierunek zmian w kościele. Ta wypowiedź miała miejsce na otwarcie Soboru Watykańskiego II, a papieżowi najprawdopodobniej

Podobnie chodziło o tych, którzy przewidzieli, że to zgromadzenie skończy się katastrofą. I podobnie Ojciec Święty Leon XIV, popierając słowa swojego poprzednika, zdaje się widzieć owych proroków zagłady w krytykach. Synodalności czymkolwiek ona jest, nowej liturgii i ekumenizmu, którzy są przekonani, że dawne, przedsoborowe czasy były pod względem czystości katolickiej nauki oraz bezpieczeństwa nieśmiertelnych dusz, lepsze od obecnych czasów tzw. nowej pięćdziesiątnicy. By nie być takim prorokiem zagłady, nie powinno się mówić Nie chodzi o kryzysie w Kościele, ani o wielkiej laicyzacji całego świata postchrześcijańskiego. Leon XIV wydaje się widzieć tylko jedno pole, na którym można swobodnie snuć bardzo mroczną wizję przyszłości.

To właśnie takie współdzielenie losu z ludzkością jest drogą, której Chrystus wymaga od Kościoła. Dlatego też konstytucja soborowa Księga Gaudium et Spes rozpoczyna się stwierdzeniem, że Kościół uznaje za swoje radość i nadzieję, smutek i lęk ludzi w naszych czasach, szczególnie ubogich i wszelkich uciśnionych. Koniec cytatu. Drogi słuchaczu, czy ta wypowiedź nie jest przedziwna? I czy przedziwne nie jest tutaj położenie nacisków? Zabrakło w niej w tym, że Chrystus musiał się upodobnić pod każdym względem do braci, poza grzechem. Jak również fragment, że Chrystus stając się człowiekiem zechciał dzielić z nami nasze życie. Trochę tak jakby tajemnica wcielenia drugiej osoby boskiej nie była po to, żeby Syn Boży przekazał ludzkości Boże objawienie,

A przez swoją śmierć i zmartwychwstanie otworzył nam drogę do nieba. Ale w tej nowej wizji Chrystus przyszedł na świat, by współdzielić z nami nasz los i dlatego Kościół ma współdzielić los z ludzkością. Pytanie jednak, czy Pan nasz Jezus Chrystus kiedykolwiek mówił, że wymaga od swojego Kościoła drogi współdzielenia owego losu, czy raczej pójścia na cały świat i nauczania wszystkich narodów objawionych przez Niego prawd wiary. Kiedyś nauczało się prosto, że nasz Pan po to stał się okupem za wszystkich, aby wszyscy mogli skorzystać z sakramentów, czyli ze środków potrzebnych do zbawienia ich nieśmiertelnych dusz, i że Kościół ma za zadanie szafować owymi środkami dającymi życie wieczne.

Tymczasem o nieśmiertelności duszy, czy w ogóle o duszy obecny papież zbyt często nie wspomina. Cały szereg jego wypowiedzi pokazuje, że jego uwaga, zamiast być ukierunkowaną na wieczność, skupia się na doczesności, czyli rzeczach, które przeminą. Jeżeli namiestnik Chrystusa zajmuje się takimi, nie bójmy się tego powiedzieć głupotami, jak ekologia, Zamiast gorliwie walczyć o to, by jak najwięcej ludzi osiągnęło życie wieczne, a Kościół wiernie zachowywał święte prawdy wiary, czy nie znaczyłoby to, że owa zagłada nie potrzebuje już żadnych proroków, bo dzieje się na naszych oczach? Do wszystkich słuchaczy Sprawek apeluję, by zawsze modlili się za Ojca Świętego.