OSWÓJ DEMONA - Ujarzmij Swoją Mroczną Stronę | fragment programu

Zdjęcia i montaż Oswój demona i ujarzmij swoją mroczną stronę. Oswój demona, czyli wykorzystaj swoją mroczną stronę, odwracając grę. Grę, która niejednokrotnie przypomina zabawę wchowanego, ale ta zabawa zwykle jest do jednej bramki i z reguły to nie ty trafiasz, a twój mrok, przed którym cały czas się chowasz, a on i tak depcze ci permanentnie po piętach i w jakiej kryjówce byś się nie schował, i tak cię odnajduje.

A co jeśli powiem Ci, że Twój gniew może być Twoją siłą napędową w postaci najczyściej spalanego paliwa, a nie siłą nazwijmy to ucieczkową, którą kiedy już odczuwasz zwykle się gubisz i nie potrafisz nad sobą panować? Co jeśli powiem Ci, że nienawiść można odwrócić i również korzystać z niej jak z paliwa napędowego? Co jeśli powiem Ci, że możesz przestać babrać się w swoich dziecięcych lękach, fobiach, traumach i innym gównie przez które stawiasz się w pozycji ofiary? Tak, dobrze słyszysz. To nie one stawiają Ciebie w wiecznej defensywie, bo finalnie nie mają takiej mocy, tylko to Ty pozwalasz sobie cały czas na to, że przed nimi klękasz i się im poddajesz.

A co jeśli powiem Ci, że możesz ujarzmić swoje wewnętrzne demony i wręcz zacząć je pielęgnować tak, by to one były dla Ciebie, a nie Ty dla nich? Nietzsche powiedział, i tutaj cytat, Co to oznacza? Z tej strony Bartłomiej Florek o problemachinaczej.pl. Witaj w moim programie pod tytułem OSWÓJ DEMONA Ujarzmij Swoją Mroczną Stronę, który stworzyłem specjalnie po to, aby pokazać Ci, że Twój, nazwijmy to, dark side jest po to, by z niego korzystać, a nie po to, by przed nim spierdalać, czyli finalnie uciekać samemu przed sobą, przed swoim cieniem, który przez całe życie za Tobą podąża, bo przecież cień wytwarzasz Ty.

Nie marudzisz, że dostajesz kość z odrobiną mięsa, wysysasz najdrobniejszy jego kawałek, a zbędną kość po prostu wyrzucasz. Dostajesz 100 informacji, z czego tylko jedna okazała się przydatna, więc z uśmiechem na twarzy bierzesz tą jedną, bo wiesz, że potrafisz nadać jej ogromną wartość, a pozostałe 99? Już dla Ciebie po prostu nie istnieje. Pragmatyzm możemy zatem przyrównać do wybiórczej pamięci, która moim zdaniem jest jedną z kluczowych cech ludzi na szczycie. Ale wróćmy do Axelroda. Dla niego emocje to broń, narzędzie, które można wykorzystać do osiągania swoich celów. Nienawiść? Dla Bobiego to nie problem, to zaleta, dosłownie przywilej. To niewyczerpalne paliwo, które napędza jego dążenie do dominacji.

Ten krótki w treść, ale jakże bogaty w wartość dialog mówi nam więcej o nich niż jakakolwiek wcześniejsza rozmowa. Zacznijmy od Taylor. To, co kiedyś było wyrazem jej wewnętrznej walki z emocjami, teraz staje się narzędziem, ostrzem, którym potrafi posługiwać się z precyzją chirurga. Nienawiść, kiedyś postrzegana jako coś, co trzeba trzymać na dystans, została przez Taylor ujarzmiona. Przypomnij sobie słowa niczego z początku. Już nie jest to dzika, niebezpieczna siła, ale energia, którą Taylor potrafi kierować na zawołanie według swoich aktualnych potrzeb. To dowód na jej ewolucję, na to, jak bardzo zmieniło ją obcowanie z Axelrodem i całą brutalną rzeczywistością, jaką jest świat finansów na najwyższym poziomie.

Taylor, która kiedyś trzymała nienawiść na dystans, teraz ją akceptuje i używa, tak jak robił to Bobby. A Bobby, choć nadal uosawia ten bezlitosny pragmatyzm, zdaje się dostrzegać cienie, które towarzyszą nienawiści. Ale też zdaję sobie sprawę, że właśnie teraz ponownie jej potrzebuję, by zmieść rywala z planszy. I chodzi tutaj o Mike'a Prince'a, który w dużym skrócie wygryzł właśnie Axelroda. To jest ich ostateczna konfrontacja, nie tylko ze sobą nawzajem, ale z własnymi demonami, z tym, co ich napędzało przez cały czas. I tu tkwi esencja tej rozmowy. Zarówno Taylor, jak i Bobby są produktami swojego świata. Świata, w którym nienawiść może być siłą twórczą.

To nie jest tylko wyzwanie przeciwnością losu. To ich przekształcanie w coś nowego, coś silniejszego. Rebecca nie ucieka przed swoimi demonami, nie walczy z nimi bezpośrednio jak Axelrod, ani nie próbuje ich kontrolować jak Taylor. Ona po prostu akceptuje ich obecność, widzi w nich wartość i używa ich jakby były kolejnym narzędziem w jej skrzynce właśnie z narzędziami. Wendy jak nikt inny rozumie ten proces. Całe jej zawodowe życie polega na analizowaniu ludzkiej psychiki, na rozumieniu co sprawia, że ludzie działają. Gdy patrzy na Rebekę, widzi w niej kogoś, kto zrozumiał swoją traumę i przekształcił ją w coś użytecznego. Ta synteza, o której mówi Wendy, to coś więcej niż tylko proces.

Pierwsza grupa przyjmuje bezpieczną taktykę. Poddaje się swoim demonom i do tego zrzuca na nie całą odpowiedzialność i obwinia innych za swoje życie. Druga grupa bierze tą odpowiedzialność na siebie i ujarzmia swe demony, czerpiąc z nich blask i światło pomimo mroku, w którym się znajdują. Do której grupy należysz? Co z tym zrobisz? A może masz wymówkę pod tytułem akceptuję siebie takiego jaki jestem. Dlaczego uważam, że to wymówka? To bardzo proste. Siła napędzająca nas, ludzi, do działania bierze się z różnicy pomiędzy tym, kim jesteśmy, a tym, kim chcemy być. Jeszcze raz.

I tutaj kończy się darmowy fragment mojego programu. Jeśli chcesz odsłuchać całość i na końcu doświadczyć dodatkowo transu hipnotycznego w postaci autohipnozy na oswojenie swoich demonów i ciemnej strony, która pomoże Ci ujarzmić je jeszcze lepiej, sprawdź cały mój program. Link do programu znajdziesz w opisie pod filmem.