Mentionsy

Samotność to stan, w którym jesteśmy fizycznie sami. Dalej jest osamotnienie – głębokie poczucie, że nie mamy nikogo, nic nie jest ważne, jesteśmy sami. Pandemia niestety sprzyja takim nastrojom, ale jak tłumaczy, psychiatra Sławomir Murawiec, możemy trochę zmienić swoją codzienność, by nie wpaść w jeszcze gorszy nastrój.  Samotność na długo przed pandemią nazywana była "najgroźniejszą chorobą XXI wieku". Gdy ten stan się pogłębia, możemy mówić o osamotnieniu. To bardzo niebezpieczna sytuacja, bo z początku wiele osób słyszy, że "ma nie przesadzać". Warto jednak obserwować siebie i reagować, jeżeli poczucie pustki trwa długo.  Pandemia, izolacja i obostrzenia potęgują ten problem. Psychiatra Sławomir Murawiec zwraca uwagę, że w tym czasie powinniśmy szczególnie pochylić się nad naszymi relacjami, zarówno z innymi ludźmi, jak i sobą samym. – Narastającym problemem jest osamotnienie wewnętrzne. Wielu moich pacjentów mówi, że są wokół nich ludzie, ale i tak czują się wewnętrznie odizolowani i nierozumiani.  Powodem jest zatracanie się w pracy, ale też przeładowanie informacjami i bodźcami, brak czasu dla siebie i "przetrawienie" swoich emocji. Musimy dbać o to, żeby w naszym życiu była przestrzeń na odpoczynek i budowanie relacji.  Mogą w tym pomóc rytuały i nawyki. Doktor Sławomir Murawiec wskazuje, że powinniśmy utrzymywać kontakty społeczne, nie rezygnować z aktywności fizycznej, zwrócić uwagę, co jemy, mieć kontakt z naturą i postarać się zorganizować sobie strukturę dnia.  Ekspert podkreśla jednocześnie, że pandemia postawiła wszystkich w całkowicie nowej sytuacji, a to sprawiło, że wiele stanów się wymieszało. Dlatego lekarzy nie dziwi, gdy u jednej osoby pojawiają się objawy różnych problemów psychicznych: lęku, depresji, zaburzeń snu, natręctw.  Niepokojąca jest utrata reaktywności, brak różnorodnych emocji, poczucie bezsensu. Jeżeli stan przygnębienia i złego nastroju utrzymuje się dłużej niż dwa tygodnie, to warto skonsultować się ze specjalistą.