Mentionsy

Malarka Helena Stiasny odnajduje język kobiecej obecności.

Malarstwo Heleny Stiasny przypomina rozmowę ze światłem.

Helena Stiasny.

W 2024 roku w warszawskim Metropolitanie, we współpracy z Katarzyną Ri, artystka zaprezentowała cykl Blue Dress, będący dialogiem z twórczością Tamary Łempickiej-Stiasny.

Jest ciche, a jednocześnie wszechobecne Aleksandra Kamińska w tekście kuratorskim do wystawy Blue Dress pisała, że artystka wydobywa z delikatności intensywność, która nie wymaga tłumaczenia Stiasny lubi cytować Baudrillarda.

Rok później w Orchus duńska Annika Nathal Gallery przygotowała wystawę indywidualną artystki The Great Round inspirowaną jungowską koncepcją cyklu i pełni Stiasny potraktowała ją jak mapę życia, w której kobiece ciało staje się metaforą ziemi i światła.

U Heleny Stiasny każdy gest pędzla wprowadza rytm oddychania.

Stiasny obserwowała przedmieścia, domy w równych szeregach, czyste trawniki, gładkie fasady.

O codziennym heroizmie czułości Stiasny odnajduje w nim język własnej pełni, prawdę i spokój, w którym można zobaczyć świat takim, jaki jest.