Mentionsy

Donald Trump ogłasza sukces za sukcesem, Iran mówi, nic nie jest przesądzone, Izrael rozstrzega, Europa patrzy na zegarek.

A słuchacze mogą mieć wrażenie, że w sprawie Iranu przełom trwa już od kilku tygodni i ciągle nie wiadomo, czy on naprawdę nastąpił.

Dlatego dzisiaj rozplątujemy ten chaos, sprawdzimy, gdzie naprawdę są negocjacje Stanów Zjednoczonych z Iranem, czego chce Teheran, czego chce Waszyngton i czy z tego może wyjść porozumienie, czy tylko kolejna runda na pięć.

Stany Zjednoczone i Iran wciąż rozmawiają, ale są bardzo daleko od prostego finału.

Iran odpowiada ostrożniej, analizuje propozycje, ale nie chce kapitulacji, zwłaszcza w sprawie wzbogacania uranu i sankcji.

Po pierwsze, czy Iran ma ograniczyć program nuklearny tylko na papierze, czy też realnie?

Gdyby miał pan w prostych słowach powiedzieć, w jakim stanie jest dziś Iran po tych trzech miesiącach wojny?

Na pewno Iran jest w trudniejszej sytuacji niż był na początku, bo jednak pamiętajmy, że ta wojna była wyniszczająca dla Iranu, a możemy tutaj Iran przyrównać do takiego boksera, który walczy z potężniejszym bokserem i on tego pojedynku nie kończy na deskach, ale jednak wychodzi bardzo mocno poobijany.

Pamiętajmy, że w ostatnich latach Iran odbudował w dużym stopniu swoje relacje, historycznie trudne, z państwami arabskimi, a teraz te relacje zostały zerwane.

To jest bardzo istotny koszt tej wojny do niesienia płyną z Iranu od Irańczyków.

Ludziom się żyje gorzej, bo wojna jest zawsze... Z jednej strony jest dla różnego rodzaju firm zyskiem, ale dla tych, na które te bomby spadają, to jest często duży koszt i to jest koszt społeczny, czyli zwiększenie takiej paranoi szukania wrogów, szpiegów, co do pewnego stopnia jest słuszne, bo tam nieprawdopodobnie w Iranie działają obcy agenci, ale to jest także po prostu trudniejsza atmosfera polityczna i gospodarcza.

I to, co jest także niezwykle istotne dla każdego człowieka, czyli niezależnie czy on mieszka w Iranie, w Polsce czy w jakimkolwiek innym państwie, czyli niepewność.

Pan wiele razy był w Iranie, więc nie mówi Pan tego z akademickich książek i z analiz, tylko również ze swojej wiedzy i swojego doświadczenia.

A co Iran realnie stracił w czasie tej wojny?

Tak, tutaj ta sympatia do Iranu jest wyraźna, co wynika w dużym stopniu z niechęci do Amerykanów czy Izraelczyków, wielu osób, więc tak, tutaj ten argument jest niewątpliwie istotny.

Pamiętajmy, że jeszcze kilka lat temu taka była bardzo wyraźna narracja także w Iranie, że Iran oto kontroluje cztery stolice, tak?

Ta wizja była, taka narracja była bardzo wyraźna i w Iranie i poza nim.

Obecnie widzimy, że Iran utracił wpływy w Damaszku, bo jednak Syria, reżim Asada upadł.

Iran, który przez lata budował... To wynika także z irańskiej narracji, którą bardzo od lat dokładnie śledzę.

Budował taką narrację, że oto pierwsza linia obrony Iranu nie przebiega już w Iranie, tylko przebiega daleko od granic Iranu, między innymi na wzgórzach Golan.

Drugi element tej irańskiej koncepcji to wojny nie ma z Iranem, bo Iran swoich nieprzyjaciół odstrasza.

Widzimy po 2023 roku, że to się nie sprawdziło, że Iran był atakowany.

Te bomby, które spadają na Iran czy spadały na Iran i spadają na irańskich partnerów, sojuszników, przyjaciół w regionie, to jest amerykańska broń, więc bez Amerykanów nie byłoby to możliwe.

To teraz patrząc wojskowo na to wszystko, bo Iran jednak od lat się zbroił, Iran od lat się przygotowywał na taką możliwość ataku Amerykanów albo Izraela.

To, że Iran w dużym stopniu zużył swoje zasoby broni rakietowej, bo mówimy o dwóch elementach, czyli o wyrzutniach pocisków balistycznych i o samych pociskach.