agnieszka czyżewska jacquemet "dokończyć mecz"

Ja byłem wychowany w latach 90. w tej małej miejscowości przy granicy z Białorusią. Wtedy miałem 7-15 lat i moja Młodość w szkole podstawowej głównie polegała na graniu w piłkę od zajęć polekcyjnych aż do późnego wieczora. Nie mieliśmy komputera, internetu jeszcze na początek był czarno biały telewizor później już oczywiście już był kolorowy ale moje pierwsze doświadczenia że tak powiem takie motywacyjne do lepszej nauki że na przykład nie szło mi w szkole nie mogłem jakiegoś sprawdzianu dobrze napisać czy coś jak pograłem trochę w piłkę to

Nie podaje, nie prosi o pomoc. Próbuje wszystko wziąć na swoje barki. A kiedy zawodnik przestaje ufać drużynie, drużyna zaczyna przegrywać. Kolejne akcje kończą się niepowodzeniem. Jeżeli przeciwnik dalej pobiegł z tobą, chodź Franiu, gdzie się zwolniło miejsce? Którą on ma nogę? Zdodzącą. Zobacz, gdzie możesz zagrać? Tam. Dawaj, dlaczego nie zagrasz? Tylko czekasz. Czego czekasz? Chcesz zagrać po prostu padłą piłkę, czy nie? Chłopcy, ważne jest po prostu drużyna, więc nieważne kto strzela gola, ważne żeby po prostu ze sobą współpracować, pomagać sobie na boisku i w ataku i w obronie. Obrona też jest ważna, więc pamiętamy, że jeżeli stracimy piłkę na meczu, zasada pięciu sekund.