Śluby wieczyste betanki w Parsęcku

O co prosisz Boga i Jego Kościół Święty? Proszę o to, abym mogła iść za Chrystusem, moim Odkupicielem i trwać do śmierci w tej rodzinie ewangelicznej. Szczęść Boże, siostra Marta Herbetko. Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej. Ile lat siostra jest w zgromadzeniu? Po jakim czasie formacji te śluby się składa? Wstąpiłam w 2017 roku. W naszym zgromadzeniu trzy lata trwa taka formacja początkowa. Później składamy pierwsze śluby. To są śluby czasowe, które są odnawiane co roku przez sześć lat w trakcie naszego junioratu. I jeżeli po tym czasie siostra chce dalej służyć Panu i zgromadzenie też nie widzi żadnych przeciwwskazań ze swojej strony, wtedy zostajemy dopuszczone do profesji wieczystej.

No i dzisiaj wszyscy się cieszymy z tego dnia, kiedy powie już Panu Jezusowi ostateczne tak. Czy zaskoczyła Państwa decyzja córki, żeby w ogóle wstąpić do zgromadzenia zakonnego? Można było to zaobserwować dosyć wcześnie. Ja jako matka czułam, że tak to się zakończy, ale córka brała udział w rekolekcjach i po rekolekcjach powiedziała, że podjęła taką decyzję, że wstąpi do zakonu do zgromadzenia sióstr rodziny betańskiej. Jak wyglądał ten okres formacji? Bo rozumiem, że to dla rodziny, dla najbliższych może być trudny taki czas dystansu, braku kontaktu. Na pewno był to bardzo trudny czas dlatego, że Marta była z nami.

Po studiach wróciła tutaj do rodzinnego domu. No i później była pustka. Kontakt był rzadki. Także na pewno ta tęsknota i jej za domem i nasza za nią. No była duża. Pojechaliśmy po dziewięciu miesiącach do Kazimierza Dolnego, tam gdzie Marta odbywała formację. No i tak to wyglądało, jakby Marta się narodziła na nowo, bo po dziewięciu miesiącach dopiero ją zobaczyliśmy. Ksiądz Piotr Damaros, proboszcz parafii parsęcką. Rzadkie wydarzenie dzisiaj w parafii, bo Śluby Wieczyste będzie składała parafianka. Jakie to ma znaczenie dla tej wspólnoty parafialnej i to powołanie i to wydarzenie? No w dzisiejszym czasie w ogóle powołania i odkrywanie powołania ma ogromne znaczenie.

Natomiast dla naszej parafii wydarzenie powiedziałbym epokowe to może za dużo. Stąd mamy jednego księdza i teraz pierwsze powołanie żeńskie siostra Marta. Powołanie rodzi się właśnie, powiedziałbym paradoksalnie, nie na uboczu, ale w samym centrum spotkania z Panem Bogiem. Dla Pana Boga nie ma znaczenia, czy to jest blisko, czy daleko, czy wielkie, czy małe. Pan Bóg upodobował sobie w tym, co jest małe. Zatem te ciche i pokorne serca, które wsłuchują się w głos Pana Boga, mogą usłyszeć. Siostra Daria Tyborska ze Zgromadzenia Sióstr Rodziny Betańskiej. Głos powołania nie jest czymś, czym można się w świecie chwalić, bo świat za tym nie pójdzie, świat nie będzie oklaskiwał, świat w tym nie pomoże, więc im więcej tej ciszy, więcej spotkania z Chrystusem i więcej ludzi, którzy towarzyszą w tym czasie, tym większa szansa na to, żeby dać sobie od uwagi na to, żeby usłyszeć, że coś tam w tym sercu się dzieje, jakiś głos powołania.

Czy takie śluby wieczyste dla wspólnoty to jest jak wesele w rodzinie? Tak, myślę, że tak. To jest ogromna radość, tym bardziej, że jak też się patrzy już na przełomie lat i wspomina się te początki, prawda, ślub, kiedy przychodzą, kiedy są jeszcze niepewne, kiedy nie wiedzą i potem już ten czas ich, u nas to 9 lat do tych ślubów wieczystych, prawda, czyli to jest solidny kawał drogi, formacji, różnych doświadczeń. Który doprowadził je do tego, że one nadal mówią Chrystusowi tak, pomimo tego, że już zderzyły się z rzeczywistością, już pierwsze jakieś iluzje, prawda i marzenia, takie oczekiwania, często złudne, opadły, a nadal pojawia się to pragnienie w sercu, że chcę Chrystusowi służyć w tej rzeczywistości, jaką mi daje. Droga siostro Marto, już przez chrzest umarłaś dla grzechu, a zostałaś poświęcona Bogu. Czy chcesz przez wieczystą profesję zakonną jeszcze pełniej Mu się poświęcić?