Mentionsy

Słyszymy „Tyrmand”, myślimy – „bikiniarz”. Kolorowe skarpetki (choć  legenda przydała im jaskrawości) były manifestem buntu. Ale czy tylko na  taki bunt było stać Tyrmanda? Jego protest trzeba widzieć szeroko, była  to więcej niż kontestacja politycznej i społecznej rzeczywistości.  Sprzeciwiał się też socrealistycznej dyktaturze pisania, odrzucając  język siermiężnej literatury produkcyjnej na rzecz żywej, pulsującej  mowy, zakorzenionej w przedwojennej warszawskiej gwarze. Nieprzypadkowo  debiutancka powieść Tyrmanda, „Zły”, stała się bestellerem swoich  czasów, a „Dziennik 1954” uważany jest nadal za najlepszy portret czasu  odwilży. Najwyższym wyrazem tej niezwykle cenionej przez Tyrmanda  niezależności był jazz - muzyka, jak mówił, grana przez murzynów w  bluzach, nie przez wyfrakowanych gentlemanów. Co się stało w latach 60.,  że porzucił go i zafascynował się… rockʼnʼrollem? W spotkaniu udział wezmą:  

➤ Antoni Libera – pisarz, tłumacz, reżyser teatralny, krytyk literacki,  znawca twórczości Samuela Becketta, doktor nauk humanistycznych.  

➤ Marcin Kowalczyk – kulturoznawca, wykładowca Uniwersytetu Kazimierza  Wielkiego w Bydgoszczy, autor książki „Tyrmand karnawałowy”.  

➤ Paweł Brodowski – krytyk muzyczny, redaktor naczelny wydawanego od  ponad pół wieku magazynu „Jazz Forum”, w młodości gitarzysta basowy  m.in. w zespole Czesława Niemena Akwarele, z którym nagrał album „Dziwny  jest ten świat”. 

➤ Prozę czyta Jacek Braciak – aktor teatralny, filmowy i dubbingowy, w  latach 1990–2015 związany z Teatrem Powszechnym w Warszawie.    

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego  pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. Współpraca: Filmoteka Narodowa - Instytut Audiowizualny. Partnerzy: Rzeczpospolita, Dwójka - Program 2 Polskiego Radia, TVP  Kultura, Instytut Tomistyczny.