Mentionsy

Prof. Stanisław Grygiel, idąc śladem św. Jana Pawła II, ogląda rzeczywistość świata oraz wydarzanie się osoby ludzkiej w świetle Początku, czyli w świetle aktu stworzenia. Dzięki temu jego myślenie przenika pewność, że pragnienie prawdy, które niepokoi ludzkie serce, nie prowadzi człowieka donikąd. Powracając do Początku, czyli do aktu stworzenia, osoba ludzka odradza się. Odradza się do stwarzającej człowieka Miłości i odradza się w miłości, do jakiej Bóg go posyła, stwarzając człowieka mężczyzną i kobietą. Osoby się nie reformuje. W konsekwencji nie reformuje się osobowych wspólnot – małżeństwa, rodziny, narodu i Kościoła. Wspólnoty albo się odradzają, albo umierają. Reformy je niszczą. Nowożytność, uważając, że prawda jest nie „darem Bożym”, lecz produktem ludzkiej praxis, nie pojmuje wydarzania się prawdy i dobra. Nie pojmuje aktu zawierzenia się ich konsekwencjom. Nie pojmuje wolności. Dlatego w nieustannym reformowaniu siebie starzeje się w kierunku nicości.

Prof. Stanisław Grygiel – urodzony w 1934 roku w Zembrzycach – polski filozof, filolog i wykładowca. Współzałożyciel kwartalnika „Il Nuovo Areopago” i do 2002 roku jego redaktor naczelny. W latach 1980-1983 był dyrektorem Polskiego Instytutu Kultury Chrześcijańskiej. Od 1981 był wykładowcą filozofii człowieka na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie, gdzie kierował katedrą Karola Wojtyły na antropologii filozoficznej na Papieskim Instytucie Jana Pawła II. Był konsultorem Papieskiej Rady ds. Rodziny. W 1991 jako konsultor był uczestnikiem Synodu Biskupów dla Europy; po raz drugi uczestniczył w nim w roku 1999 wraz z małżonką.

Wykład jest w języku angielskim.