Mentionsy

W tym odcinku bierzemy na tapet utwór Murder On The Dancefloor Sophie Ellis-Bextor (album Read My Lips, 2001)

Kuba:

Przeklina (tak jakby), mówiąc God damn!, Damn!, Damn it!, oraz Dammit!  Podpowiada jak mówić o ludziach, których imion nie pamiętamy lub nie chcemy pamiętać (so-and-so, what’s-his-name, what’s-his-face) oraz o rzeczach typu wihajster (thingy, whatchacallit) Udowadnia, że po angielsku prościej udowadnia się innym, że się mylą (prove someone wrong) Sugeruje jak dawać rady i/lub ostrzegać za pomocą konstrukcji „You’d better” (a może jednak „You better”?) mówi o rowku i co się stanie jak wyskoczy z niego igła na przykładzie wyrażenia „kill someone’s groove”

Jacek:

robi osobiste wynurzenia, ujawnia w rytmie czego bije jego serce, i co i jak mu chodzi   tworzy (co najmniej) dwa nowe gatunki muzyczne  tłumaczy, o co w ogóle chodzi w muzyce disco podejmuje się karkołomnej próby wyjaśnienia słuchaczom czym jest ten słynny Groove (a czasem też Feel lub Feeling) i jak trzeba bić, żeby Groove ów mieć przybliża mniejsze i większe wzorce rytmiczne, aby odpowiedzieć na (albo przynajmniej zadać) ontologiczne pytanie pt. „Co to znaczy, że piosenka żre?” 

Dodatkowo mówimy:

jak wielkim dobrodziejstwem jest internet i jakie okołomuzyczne korzyści dla nowych pokoleń zeń płyną do czego tańczyliśmy na szkolnych dyskotekach  jak bardzo nie mamy pewności, czy tekst omawianej piosenki niesie jakąkolwiek głębszą myśl, co doprowadza nas do konkluzji, że może wcale o ten tekst nie chodzi  co może zabijać ludziom ich Groove czy warto poświęcać czas na rzeczy powszechnie uważane za obrzydliwe, i jaki rodzaj obrzydliwości komu łatwiej, a komu trudniej przechodzi przez gardło 

Gościnnie pojawiają się:

Serial Stranger Things, a wraz z nim Metallica i ich utwór Master of Puppets Eminem w utworze Stan  Śpiewające Fortepiany Film Saltburn (reż. Emerald Fennell, 2023) i dlaczego jest on ważny w kontekście omawianej w odcinku piosenki