Mentionsy

Choć Stanom Zjednoczonym i Izraelowi udało się już w pierwszych dniach zamordować irańskiego najwyższego przywódcę wraz z rodziną i szereg innych wysokich przedstawicieli władzy, to nie poskutkowało to zmianą reżimu, poddaniem się lub wyłuchem powstania.

W piątym tygodniu od rozpoczęcia nalotów i bombardowań nie tylko ciśnina Ormus pozostaje zamknięta, ale to Iran decyduje kogo przepuścić, a kogo nie.

Jak mówiłem chwilę temu, nie doszło do obalenia reżimu, aktu kapitulacji, wybuchu powstania czy ludowej rewolucji.

Także dwa z trzech największych indeksów giełdowych w Stanach Zjednoczonych, Dow i Nasdaq, są już w tak zwanej terenie korekcji.

Byśmy mogli powiedzieć, że wszystkie trzy najważniejsze indeksy giełdowe w Stanach Zjednoczonych

Także kolejne dni przynoszą dowody na to, jak pomimo niekwestionowanej przewagi militarnej, to niedominująca w tym aspekcie strona wojny dyktuje dziś warunki.

Bo kilka tygodni po rozpoczęciu bombardowań Iranu amerykańska administracja zdecydowała o, uwaga, zdjęciu sankcji na irańską ropę.

Właściwie cała społeczność realistów w stosunkach międzynarodowych mówiła tutaj jednym głosem.

Od Johna Mearsheimera i Stevena Walta, czy Roberta Pape'a po prawej stronie, przez prawicowców wspierających Trumpa w duchu Roda Drejera i redakcji American Conservative, aż po z lewej strony sporu Stevena Wartime'a, Matta Dasa, oczywiście Vanna Jacksona, czy całe zespoły think tanków takich jak Quincy Institute czy Carnegie Endowment.

Tak długo jednak, jak konsekwencje wzrostu cen energii w USA odkładają się po prostu dłużej, Stany Zjednoczone czy amerykański konsument jest izolowany od bezpośrednich skutków kryzysu, a demokratycznej opozycji wobec Trumpa brakuje, jak to się mówi w żargonie stosunków międzynarodowych, cojones, to cóż z tego?

Wręcz przeciwnie, jak w bardzo ciekawym tekście na łamach New York Timesa dowodzi Kristen Solis Anderson, republikańska strateżka i badaczka nastrojów społecznych, nie tylko mitem jest przekonanie, że istnieje jakieś głębokie pęknięcie między tak zwaną reaganowską, tradycyjną republikańską bazą wyborców a ruchem MAGA,

Republikanie, którzy w latach 90-tych uważali, że bombardowanie Kosowa idzie źle i Bill Clinton się w 1999 roku przeliczył,

Tracy przypomina i dowodzi nie tylko tego, że to jest dużo bardziej głęboka tendencja wynikająca wprost z po prostu głębokiej polaryzacji w amerykańskiej polityce, ale także, że swego rodzaju myśleniem życzeniowym czy fantazją było doszukiwanie się pokojowych

W kółko, pisze Dałchat, widzę w internecie kanapowych strategów i najróżniejszych prawicowych anonimów, którzy tworzą wielopiętrowe argumenty geopolityczne, by dowieść, że wojna z Iranem nam się opłaca.

Te wszystkie liberalne zły łzy i pisanie, że Joe Rogan i Megyn Kelly oraz Tackett Carlson, czyli prawdziwy głos ruchu MAGA tym razem się sprzeciwił, dowodzą nie tego, że ruch MAGA tak naprawdę pęka, bo tego pęknięcia nie widać w liczbach, co raczej tego, jak bardzo swego rodzaju myślenie życzeniowe jest dalej dominującą siłą anty-trumpowskiej opozycji.

To właśnie jest odwrócony Irak, czyli bombardowanie przeciwnika, mordowanie jego przywódców, spektakularne obrazki kolejnych zakończonych sukcesem kampanii z powietrza.

Na koniec przychodzi triumfujący bohater, który dowodzi tego, że być może od początku miał rację.

Te tysiące cywili, te dzieci zamordowane w bombardowaniu szkoły, te setki tysięcy uchodźców w Libanie i Iranie oraz długoterminowe konsekwencje gospodarcze nie tylko samych wyższych cen ropy, ale także efektów inflacyjnych drugiej rundy.

Jednak, tak jak mówiłem kilka minut temu, to nie jest ta porażka wojny, której chcieliby krytycy ruchu MAGA, rojący sobie, że z powodu jakiegoś wyimaginowanego buntu trumpowskiej bazy, bazy, która, jak podpowiadają kolejne badania, jest jak najbardziej zadowolona z tego, co się dzieje, obali Trumpa lub doprowadzi do jego rychłej porażki.

Nie pokazują tego bowiem badania, a ja trochę jak w tym słynnym, choć apokryficznym, powiedzonku Johna Maynarda Keynesa mam tak, że gdy zmieniają się dane, gotów jestem zrewidować swoją opinię.