Chlebak ✠ 10.03.2026 – Maciej Chanaka OP i Krzysztof Pałys OP

Wybaw nas przez swe cuda i uczyń swe imię usławne, Panie. Wszyscy ci, co wyrządzają krzywdę Twym sługom, niech doznają hańby. Niech ich wstyd okryje, pozbawi wszelkiej siły i mocy, a potęga ich niech zostanie skruszona. Niech poznają, że tylko Ty jesteś Panem Bogiem, pełnym chwały na całej ziemi. Młodzieńcy uwiezieni przez króla w Babilonii, skazani na ogniste płomienie, tak naprawdę nie mają żadnych szans, żeby przeżyć. I w tym niebezpieczeństwie zwracają się do Pana Boga, mając nadzieję na to, że Jemu uda się ich wyzwolić w sposób nieoczekiwany. I w jaki sposób się modlą? Najpierw wychwalają i błogosławią Boga, wierząc, że On jest z nimi, nawet gdy oni Go nie widzą ani nie odczuwają, a potem Azariasz mówi, nie opuszczaj nas na zawsze.

Azariasz modli się, nie opuszczaj. No bo skoro jesteśmy w niewoli, skoro dostaliśmy się w ręce wrogiego nam króla, skoro jest wyrok na nas, skoro dookoła nas płonie ogień, to jaki z tego wniosek? Pan Bóg nas opuścił. Ale przecież On nie może opuszczać nas na zawsze. Jak mówi fragment pisma, na krótką chwilę porzuciłem Ciebie, ale z ogromną miłością Ciebie przegarnę. Izajasz 54. rozdział. Czasami tak jest, że trudne doświadczenia w naszym życiu możemy odbierać jako opuszczenie nas przez Boga. Ale jedno jest pewne, Bóg nigdy nas nie opuszcza, nawet kiedy Go nie czujemy ani kiedy nie widzimy Jego działania. Pan Jezus do naszej Dominikańskiej Świętej Katarzyny ze Sieny powiedział, Katarzyno, odbieram Ci poczucie swojej obecności, ale nie odbieram Ci łaski.

Istnieje spotkanie z Bogiem odczute, kiedy Bóg wprost namacalnie objawia nam swoją miłość, ale to spotkanie z Bogiem nieodczute jest właściwie cały czas. W dzienniczku Faustyny Pan Jezus mówi, Faustyno, uczucie nie zawsze jest w Twojej mocy, więc nie zawsze Boga możemy odczuwać, ale On jest obecny cały czas. Najpiękniejszy hymn uwielbienia, jaki został zapisany w Piśmie Świętym, powstał w piecu. Najbardziej absurdalne miejsce, jakie można sobie wyobrazić. Szadrak, Meszak i Abednego zostają wrzuceni do rozpalonego pieca i wówczas modlą się.

Błogosławcie Pana ogniu i żarze, błogosławcie Pana mrozy, zimna, światło, ciemności, błyskawice i chmury. Bóg pokazuje, że miejsce i okoliczności nie są ważne, bo uwielbienie to decyzja. To kompletnie nie jest emocja. Nieważne, czy coś czujesz, czy nie czujesz, jeżeli decydujesz się na to, że w najbardziej beznadziejnej sytuacji błogosławisz Boga, to wchodzisz w rzeczywistość nadprzyrodzoną. Wtedy Piotr zbliżył się do Niego i zapytał:"Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie?

Lecz gdy sługa wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który był mu winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc, oddaj coś winien. Jego współsługa upadł przed nim i prosił go, miej cierpliwość nade mną, a oddam tobie. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy Pan jego wezwał go przed siebie i rzekł mu, sługo niegodziwy, darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim spółsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?

Wcześniej czy później grzech prowadzi do nieuporządkowania w życiu, cierpienia, które zadajemy sobie lub innym i ostatecznie prowadzi do smutku. A Bogu zależy na naszym szczęściu i dlatego przebacza. Nie mnoży kar i cierpień. Jedyną właściwą odpowiedzią na grzech jest przebaczenie. Przebaczenie sobie lub ludziom, którzy nas skrzywdzili. Gdyby było inaczej, to Pan Bóg by nam to powiedział. Gdyby była jakaś inna reakcja na grzech, to Bóg by nam na pewno o tym powiedział. Dlaczego mam przebaczać? Bo brak przebaczenia jest dokładaniem cierpień do każdego już popełnionego grzechu.

Ale dla mnie jest jeszcze jedna ważniejsza motywacja. Dlaczego przebaczam? Przebaczam, bo nie chcę utracić miłości Pana Boga, ponieważ brak przebaczenia zamyka nas na łaskę Pana Boga. Brak przebaczenia zamyka mnie na miłość, którą Pan Bóg chce mi dać i nie jestem w stanie wtedy jej przyjąć, a ja już nie chcę żyć bez miłości Pana Boga. Dlaczego mam przebaczać? Bo brak przebaczenia jest dokładaniem cierpień do każdego popełnionego grzechu. Dlaczego mam przebaczać? Bo nie chcę utracić miłości Pana Boga, ponieważ brak przebaczenia zamyka mnie na miłość, którą Pan Bóg chce mi dać.