Maria - wzór wiary

ale żeby zobaczyć w niej wiarę, która jest wzorem dla każdego z nas, dla każdej kobiety i każdego mężczyzny. I więcej niż to, bo zobaczymy w niej coś, co wskazuje dalej, poza nią samą, na coś większego. Dlatego zachęcam do otworzenia Ewangelii Łukasza na pierwszym rozdziale, Będziemy czytać od wersetu 5 i jako tła dla historii Marii użyjemy jeszcze historii poprzedniej, czyli historii Zachariasza. Więc przyjrzymy się historii Zachariasza i Elżbiety, a potem przejdziemy do historii Marii, o zwiastowaniu przez anioła Gabriela i skupimy się na tej historii.

Także poproszę o wyświetlenie tego fragmentu. Za dni Heroda, króla judzkiego, żył pewien kapłan imieniem Zachariasz, ze zmiany kapłańskiej Abiasza. Miał on za żonę jedną z córek Arona, a na imię jej było Elżbieta. Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga, postępując nienagannie według wszystkich przykazań i ustaw pańskich, lecz nie mieli potomstwa. ponieważ Elżbieta była niepłodna, a oboje byli już w podeszłym wieku. I stało się, gdy sprawował służbę kapłańską przed Bogiem w kolejności przebadającej nań zmiany, że według zwyczaju urzędu kapłańskiego na niego padł los, by wejść do świątyni pańskiej i złożyć ofiarę z kadzidła.

Cała zaś rzesza ludu modliła się na dworze w godzinie tej ofiary. Wtem ukazał się mu anioł pański, stojący po prawej stronie ołtarza kadzidlanego. I zatrwożył się Zachariasz na jego widok i lęk go ogarnął. Anioł zaś rzekł do niego, nie bój się Zachariaszu, bo wysłuchana została modlitwa twoja i twoja żona Elżbieta urodzi ci syna i nadasz mu imię Jan. I będziesz miał radość i wesele, i wielu z jego narodzenia radować się będzie. Będzie bowiem wielki przed Panem. I wina i napoju mocnego pić nie będzie, a będzie napełniony Duchem Świętym już w łonie matki swojej.

Wielu też spośród synów izraelskich nawróci do Pana Boga ich. On to pójdzie przed nimi w duchu i mocy Eliaszowej, by zwrócić serca ojców ku dzieciom, a nieposłusznych ku rozwadze sprawiedliwych, przygotowując Panu lud prawy. Wtedy rzekł Zachariasz do anioła, po czym to poznam? Jestem bowiem stary i żona moja w podeszłym wieku. A odpowiadając anioł rzekł do niego, jam jest Gabriel, stojący przed Bogiem i zostałem wysłany, by do ciebie przemówić i zwiastować ci dobrą nowinę. Otóż za nie mówisz i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, kiedy się to stanie, bo nie uwierzyłeś słowom moim, które się wypełniają w swoim czasie.

A lud oczekiwał Zachariasza. I dziwili się, że tak długo przebywał w świątyni. A kiedy wyszedł, nie mógł mówić do nich i poznali, że miał widzenie w świątyni. Dawał im też znaki i pozostawał niemym. A gdy minęły dni jego służby, odszedł do domu swego. A po tych dniach żbieta żona jego poczęła i ukrywała się przez pięć miesięcy mówiąc, tak mi uczynił Pan w dniach, w których wejrzał na mnie, bzdjąc ze mnie hańbę wśród ludzi. I teraz przeczytamy ten zasadniczy fragment, który będziemy omawiać. A w szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta galilejskiego zwanego Nazaret, do panny poślubnej mężowi, któremu było na imię Józef z domu Dawidowego, a pannie było na imię Maria.

A sankcje, jakie prawo przewiduje za cudzołóstwo, to ukamienowanie. Prawda jest taka, że w czasach Marii odstępowano raczej od kamienowania za cudzołóstwo na rzecz rozwodów, ale śmiem wątpić, że nasza bohaterka sugerowała się tym przy podjęciu późniejszej decyzji. Raczej nie kalkulowała w głowie prawdopodobieństwa ortodoksyjnego podejścia do pisma w jej przypadku. I ironiczne jest to, że Zachariasz, wysoko wykształcony kapłan, dotąd nienaganny w swojej służbie, jak podaje Łukasz, wątpi w Boże objawienie.

Zachariasz żąda dowodu. Pyta, po czym to poznam? I sam anioł chwilę później nazywa jego zachowanie niewiarą. Jego reakcja jest jest jednoznaczna więc Bóg czyni go niemym jednak Maria w przeciwieństwie do Zachariasza ona nie kwestionuje sensowności Bożego Planu prosta dziewczyna niewykształcona można by rzec wieśniaczka ona pokornie dopytuje o znaczenie słów no właśnie i co z nimi robi?

I z jej ust padają już legendarne słowa. Oto ja, służebnica pańska. Niech mi się stanie według Twego słowa. I anioł odchodzi. Koniec historii. Jej słowa wyrażają absolutne oddanie Bogu, mimo ryzyka tych konsekwencji dla niej samej. I zabawne jest to, że gdy anioł przychodzi do Zachariasza, uczonego w piśmie, kapłana w świątyni w Jerozolimie, do człowieka z silnym mandatem i statusem społecznym, to jest naprawdę gość, to w pewnym sensie Bóg przychodzi do starego, bezdzietnego małżeństwa.