Maria - wzór wiary

Muzyka Muzyka Ojcze, dziękujemy Ci za ten kolejny poranek i za to, że mogliśmy się dzisiaj obudzić i przyjść tutaj, zgromadzić się jako Twój lud, właśnie po to, żeby skupiać się na Twoim słowie i gromadzić się wokół Twojego słowa. I Panie, prosimy Cię o Twoje błogosławieństwo na ten czas, Panie, żeby... żeby to był czas skupienia nad Twoim Słowem, rozważania Twojego Słowa. Panie, prosimy Cię o posłanie Twojego Ducha Świętego, żeby to rozważanie dotarło do naszych serc i przemieniało je na podobieństwo Twojego Syna Jezusa Chrystusa.

Wow, nowość jakaś. Nie łudźmy się, to nie jest powrót do biblijnej prawdy. To nie jest tak, że ten krok wstecz jest powrotem do prawdy, raczej on jest korektą błędu, błędu ostatnich lat. Więc dziś szczególnie widzę potrzebę takiego nauczania, które nie będzie tylko reakcją na świat, ale będzie też zakorzenione w Chrystusie, w Jego Słowie Bożym. Natomiast z drugiej strony Pismo Święte, co dla wielu jest równie trudne do przyjęcia, mówi w taki sposób, apostoł Paweł mówi, że nie ma mężczyzny ani kobiety.

Bo wszyscy jesteśmy jedno w Chrystusie. Więc z jednej strony Pismo Święte wyraźnie definiuje płeć, są wyraźne różnice. Z drugiej zaś strony apostoł Paweł wprowadza pewną nową jakość, pewne nowe zrozumienie. I to jest wielka prawda, ale jest bardzo wymagająca i bardzo trudna. Bo świat mówi, że różnice nie mają znaczenia, więc można je znieść. Natomiast Ewangelia mówi, że różnice istnieją, ale nie są podstawą naszej wartości ani zbawienia. I myślę, że to jest... Zasadnicza różnica między światem i Ewangelią, że Ewangelia zauważa różnicę między mężczyzną a kobietą, ale nie definiuje wartości na podstawie tych różnic, ani nie definiuje pierwszeństwa do zbawienia.

I powiem coś wprost, że bardzo nie lubię, kiedy kobiety sprowadza się wyłącznie do roli matek i opiekunek domu. I trzeba powiedzieć, że to jest ogromna i piękna, ogromna, piękna i wymagająca rola, ale jeśli na tym kończymy definicję kobiecości, to w rzeczywistości ją zubożamy, a nie wywyższamy. Bo kobieta w Piśmie Świętym nie tylko jest matką i nie tylko jest żoną. To osoba, która jest stworzona na Boży obraz, powołana do wiary, do posłuszeństwa i do relacji z Bogiem. Dokładnie tak samo jak mężczyzna. No właśnie. I w tym napięciu, w tym napięciu między tożsamością a jednością w Chrystusie, między rolą a powołaniem, chciałbym, żebyśmy dzisiaj spojrzeli na jedną konkretną historię.

I wszedłszy do niej rzekł, bądź pozdrowiona, łaską obdarzona, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami. Ale ona zatrwożyła się tym słowem i rozważała, co by mogło znaczyć to pozdrowienie. I rzekł jej anioł, nie bój się, Mario, znalazłaś bowiem łaskę u Boga i oto poczniesz w łonie i urodzisz syna i nadasz mu imię Jezus. Ten będzie wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego i da mu Pan Bóg tron Twojego Ojca, tron Jego Ojca Dawida. I będzie królową nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca.

więc śpieszy jej oznajmić, co ma do przekazania od Boga. Więc dowiadujemy się, że Maria ma zajść w ciąże, urodzić syna i nadać mu imię Jezus. Powiada też, że człowiek zrodzony z niej będzie wielki, a nazwą go Synem Najwyższego. Oraz, że jest mu obiecane otrzymać tron jego praojca Dawida i ma królować nad domem Jakuba na zawsze. I Maria, znowu wykazując się rozumem, dopytuje anioła, jak rozumieć te słowa. Bo przecież nie współżyła jeszcze ze swoim mężem. Więc jak ma zajść w ciąże i jak ma urodzić syna?

Przez jej słowa, oto ja służebnica pańska, Maria niejako dołącza w poczet, stając w szeregu między prorokami i mężami wiary. Tak jak Abraham powiedział w Księdze Rodzaju, kiedy Bóg go wzywał, oto jestem. Tak jak Mojżesz, gdy powiedział, również oto jestem, Księdze Wyjścia. Czy Samuel, mów Panie, bo sługa Twój słucha. Albo Izajasz, oto ja, poślij mnie. Maria przyjmuje zdanie, jak najwięksi prorocy. Natomiast ta historia ma bardzo głębokie znaczenie również dlatego, a odważę się powiedzieć, że przede wszystkim, przede wszystkim dlatego, że Maria w tym fragmencie występuje jako figura Chrystusa.

To znaczy, że jej postawa, jej zachowanie, one są zapowiedzią postawy, jaką Jezus będzie wykazywał po narodzeniu względem Bożego Słowa. Po narodzeniu Pan Jezus idzie śladami Matki. Śladami wierności Bogu. Wierności swojemu Ojcu. Podobnie jak Jego Matka poddaje swoją wolę Bogu Ojcu, mając pełną świadomość konsekwencji, jakiego za to czekają. I ten fragment wyraźnie wskazuje na Chrystusa właśnie w tym, że gdy Maria wykonuje krok wiary, wyrażając go słowami, niech mi się stanie według Twojego słowa, to Chrystus w kulminacyjnym momencie swojej służby powie, nie moja wola, ale Twoja, niechaj się stanie.

Dzieła, których dokonali, po swoich legendarnych słowach, zasadniczo różnią się w wielkości. Przepraszam. Bo gdy Maria wypowiada te słowa na początku drogi zbawienia, nie wiedząc, co jej czeka, to Jezus mówi je tuż przed krzyżem, wiedząc dokładnie, co Go czeka. Maria będzie nosić Zbawiciela Świata, a Chrystus poniesie grzech na krzyż, grzech świata, na Golgotę. Maria bezpiecznie ucieknie do Egiptu, ale Jezusa zopią Rzymianie i zostanie wydany w ich ręce.

Maria otrzyma złoto kadzidło i mirrę, technicznie Jezus, ale w praktyce wiemy, jak to jest. Maria więc otrzyma złoto, kadzidło i mirrę, a Jezus, no właśnie, zostanie opluty, biczowany i wyszedzony. Maria ostatecznie nie zostanie pohańbiona, mimo narażenia na te konsekwencje, które miały ją czekać, zgodnie z tą zapowiedzią anioła. ale Jezus nago zawiśnie na krzyżu. Maria będzie miała Józefa, który ją ochroni, a Jezus na krzyżu będzie wisiał sam i zawoła Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił.

Maria będzie żyć. A Jezus po swoich słowach zostanie zabity. Więc Pan Jezus podporządkował swoją wolę Ojcu i zginął brutalną śmiercią, żeby spłacić Twój i mój dług za nasz grzech. Jednak będąc doskonale święty i nienaganny w swoim życiu, bezgrzeszny, nie zasługiwał na śmierć. Więc Bóg go wskrzesił z martwych i posadził po swoje prawicy i poddał mu podpanowanie cały świat. Więc jeśli Maria nazwana jest przez anioła pełną łaski Bożej, o ileż bardziej Jezus jest nie tylko pełnym łaski Bożej, ale On jest źródłem Bożej łaski przez to, co dokonał po swoich legendarnych słowach.

Więc tak jak Maria, kilka słów zastosowania, tak jak Maria, możesz być nikim według świata. Możesz być absolutnie nikim. Ale w Bożym porządku niewielkość, ale wierność jest cnotą. Po drugie, spodziewajmy się konsekwencji ze strony świata. Za to, że opowiadamy się po Bożej stronie. Maria mierzyła się w pełni świadomie z ryzykiem hańby i śmierci, będąc niesłusznie oskarżona o grzech. Natomiast Jezus został niesłusznie oskarżony o grzech i zginął.

I Ciebie może czekać to samo. Jeżeli idziesz za Chrystusem, naturalnym jest to, że będziesz niesłusznie oskarżany. Naturalnym jest to, że czekają cię konsekwencje. Taki jest koszt uczniostwa. Ale ten koszt jest niczym wobec wiecznego zbawienia. To są słowa apostoła Pawła. Po trzecie, pytaj Boga jak Maria. Wiara nie jest lekko myślna. Ona jest świadomym, ale radykalnym oddaniem się Bogu.

I dziś stawiam cię w podobnej sytuacji. Chrystus obiecuje życie w Jego Królestwie Dlatego przyjdź do Niego i oddaj Mu się całkowicie. Tak jak Maria oddała się Bogu, radykalnie i bezwzględnie. Ty też być może zostaniesz wyśmiany i zawstydzony przez świat. Ciebie też będą czekać konsekwencje swojego wyboru. Ale jeśli Chrystus naprawdę oddał za ciebie swoje życie, to czy Ty nie jesteś mu winien tego samego?

Panie, my tak często nie doceniamy tego, co zrobił Chrystus. Tak często zapominamy o tym. Tak często lekceważymy to dzieło Chrystusa. W pewnym sensie oswoiliśmy się z tym, że krzyż nie kojarzy nam się z hańbą. Krzyż nie kojarzy nam się z cierpieniem. Natomiast to, co dokonał Chrystus, jest wielkie, jest niesamowite. I ta wierność Marii, ten znak, który ona uczyniła, jest tylko preludium, jest tylko przedsmakiem tego, co dokonał Chrystus. Boże, to jest tak wielka rzecz, to jest tak wielka rzecz i tak niepojęte jest to, że my możemy być też częścią tego Twojego zbawienia.

Boże, tak proszę Cię o to, że jeżeli są na tej sali jakieś osoby, które jeszcze nie są Twoimi uczniami, którzy jeszcze nie zawierzyli Tobie i zwlekają, to Panie proszę Cię o to, żebyś posłał swojego Ducha Świętego i uczynił ich decyzję tak radykalną, jak decyzję Marii. Niech ta kobieta będzie przykładem nie tylko dla kobiet, ale i dla mężczyzn, Panie. I nie tylko dla tych, którzy jeszcze nie zawierzyli Twojej Ewangelii, ale i dla tych, którzy już są Twoimi uczniami. I dla mnie samego, Panie. Czyń nas tak radykalnie oddanymi Tobie, Panie. Niech ten przykład Marii, a przede wszystkim ten przykład Chrystusa, na który ona wskazuje swoim postępowaniem, niech on, Panie...