Mentionsy

Mateusz Pakuła jest zjawiskiem w polskiej literaturze. W tym odcinku odnoszę się do dwóch jego powieści (ale czy powieści?): "Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję" (Wyd. Nisza) i "Skóra po dziadku" (Wyd. Agora). Świat nie jest spójny, opowieść nie jest spójna, więc i próba opowieści nie jest dla Pakuły spójna. Szuka formy, sięga po wiele form. Omawiam te książki także patrząc na Polską Szkołę Reportażu. I widzę w tych książkach to, czym dzisiaj reportaż mógłby być i jaką spełnić formę. Jak to Antypodcast, urwało mi ostatnie zdanie, ale było w nim właśnie to, co napisałem, że pisarstwo Pakuły jest najbliżej tego, jak dzisiaj sobie reportaż wyobrażam.